Πριαπισμός

Τι είναι ο πριαπισμός

Πριαπισμός ονομάζεται η στύση του πέους που διαρκεί περισσότερο από 4 ώρες χωρίς να υπάρχουν σωματικά ή ψυχικά ερεθίσματα. Δημιουργείται όταν το αίμα παγιδεύεται μέσα στο πέος και δεν μπορεί να παροχετευθεί. Συχνά είναι επώδυνο. Ο πριαπισμός είναι μια σχετικά σπάνια οντότητα (λιγότερο από μία περίπτωση ανά 100.000 άτομα ανά έτος).

Συμπτώματα του πριαπισμού

Ο πριαπισμός είναι ένα ιατρικό επείγον που μπορεί να καταλήξει σε μόνιμη στυτική δυσλειτουργία. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν: πόνο στο πέος και σκληρή στύση. Αν νομίζετε ότι έχετε πριαπισμό, μην επιχειρήσετε να το αντιμετωπίσετε μόνοι, αλλά ζητήστε ιατρική βοήθεια άμεσα.

Ο γιατρός μπορεί να ρωτήσει:

  • Για πόση ώρα έχετε στύση;
  • Πόση ώρα διαρκεί συνήθως η στύση σας;
  • Χρησιμοποιήσατε πρόσφατα οποιεσδήποτε ναρκωτικές ουσίες;
  • Τα συμπτώματα δημιουργήθηκαν μετά από κάποιο τραυματισμό;

Τι προκαλεί πριαπισμό

Στις περισσότερες περιπτώσεις, η αιτία του πριαπισμού είναι άγνωστη (ιδιοπαθής). Ωστόσο, ασθενείς με νοσήματα του αίματος, και ειδικά με δρεπανοκυτταρική αναιμία, μπορεί να αναπτύξουν πριαπισμό. Μερικές αιματολογικές, μεταβολικές ή νευρολογικές διαταραχές καθώς επίσης και φάρμακα θέτουν τους ασθενείς σε υψηλό κίνδυνο. Σε σπάνιες περιπτώσεις, ο πριαπισμός μπορεί να προσβάλει ακόμα και παιδιά με δρεπανοκυτταρική αναιμία.

Υπάρχουν τρία είδη πριαπισμού:

  • Πριαπισμός χαμηλής ροής (ισχαιμικός) είναι ο πιο κοινός τύπος. Συμβαίνει όταν το αίμα παγιδεύεται στο πέος. Αν δεν αντιμετωπιστεί άμεσα, μπορεί να οδηγήσει σε δημιουργία ουλώδους ιστού και μόνιμη στυτική δυσλειτουργία.
  • Διαλείπων πριαπισμός είναι ένα είδος πριαπισμού χαμηλής ροής που χαρακτηρίζεται από επαναλαμβανόμενα επεισόδια επώδυνων, παρατεταμένων στύσεων.
  • Πριαπισμός υψηλής ροής (μη ισχαιμικός) είναι πιο σπάνιος και συνήθως λιγότερο επώδυνος. Συμβαίνει συνήθως μετά από τραυματισμό στο πέος ή στην περιοχή μεταξύ οσχέου και πρωκτού (περίνεο). Ο τραυματισμός εμποδίζει το αίμα να κυκλοφορήσει στο πέος κανονικά.

Διάγνωση του πριαπισμού

Το πέος αποτελείται από δύο κοίλα όργανα (σηραγγώδη σώματα) και μία μάζα από σπογγώδη ιστό (σπογγώδες σώμα). Η στύση είναι αποτέλεσμα της χαλάρωσης των λείων μυϊκών ινών και της αυξημένης ροής αίματος στα σηραγγώδη σώματα. Αυτό προκαλεί διόγκωση και σκληρότητα (δες την παρακάτω εικόνα). Στον πριαπισμό, το σπογγώδες σώμα και η βάλανος του πέους (το κεφάλι) δεν διογκώνονται όπως σε μία κανονική στύση.

Είναι κριτικής σημασίας να διακριθεί ο πριαπισμός χαμηλής ροής από τον πριαπισμό υψηλής ροής επειδή η αντιμετώπισή τους είναι διαφορετική. Ο γιατρός θα εξετάσει το ιατρικό σας ιστορικό και θα πραγματοποιήσει φυσική εξέταση για να τον βοηθήσει να καθορίσει το αίτιο του πριαπισμού. Μόλις λυθεί το επείγον ζήτημα, μπορεί να ζητηθούν περαιτέρω εξετάσεις αίματος για να ελεγχθεί η υγεία σας.

Καθορισμός του είδους του πριαπισμού
Ιατρικό Ιστορικό Περιλαμβάνει τη διάρκεια της στύσης, την παρουσία και το βαθμό του πόνου, προηγούμενο ιστορικό πριαπισμών και η αντιμετώπισή τους, τρέχουσα κατάσταση στυτικής λειτουργίας, χρήση φαρμάκων και ναρκωτικών, άλλες συγκεκριμένες ασθένειες (δρεπανοκυτταρική νόσος), τραύμα στο πέος ή στην περιοχή μεταξύ οσχέου και πρωκτού (περίνεο)
Φυσική εξέταση Περιλαμβάνει προσεκτική εξέταση του πέους και του περινέου
Εξετάσεις αίματος Περιλαμβάνει αναρρόφηση αίματος από τα σηραγγώδη σώματα του πέους και ανάλυση αερίων αίματος για να καθοριστεί το είδος του πριαπισμού (μία λεπτή βελόνα τοποθετείται στο πέος, αναρροφάται λίγο αίμα και στέλνεται στο εργαστήριο για ανάλυση)
Απεικόνιση πέους Περιλαμβάνει έγχρωμο υπερηχογράφημα Doppler του πέους για να δείξει πώς το αίμα ρέει μέσα στο πέος και μαγνητική τομογραφία για να εξεταστεί η υγεία των μυών και για να απεικονιστεί τυχόν ινώδης ιστός στο πέος.
Εικόνα 1: α) Πέος σε ηρεμία, β) Πέος σε στύση.
Εικόνα 1: α) Πέος σε ηρεμία, β) Πέος σε στύση.

Αντιμετώπιση πριαπισμού

Ο στόχος της αντιμετώπισης του πριαπισμού είναι να καταστείλει τη στύση και να αποτρέψει μόνιμη στυτική δυσλειτουργία.

  • Ο πριαπισμός χαμηλής ροής είναι επείγον περιστατικό και πρέπει να αντιμετωπιστεί το συντομότερο δυνατό. Η διάρκεια της στύσης επηρεάζει τη σοβαρότητα της στυτικής δυσλειτουργίας που μπορεί να εμφανιστεί.
  • Ο πριαπισμός υψηλής ροής δεν απαιτεί επείγουσα αντιμετώπιση επειδή δεν υπάρχει μειωμένη ροή αίματος στο πέος. Ωστόσο μόνο ένας γιατρός μπορεί να διακρίνει τους δύο τύπους πριαπισμού.

Αν υποψιάζεστε ότι πάσχετε από πριαπισμό, επικοινωνήστε άμεσα με το γιατρό σας και μην επιχειρήσετε οποιαδήποτε παρέμβαση στο σπίτι.

Αν πάσχετε από κάποιο καρδιαγγειακό νόσημα, μην ξεχάσετε να το αναφέρετε στο γιατρό πριν από κάθε απόπειρα αντιμετώπισης.

Συντηρητική, πρώτης και δεύτερης γραμμής επεμβατική αντιμετώπιση

Η συντηρητική αντιμετώπιση περιλαμβάνει γυμναστική, εκσπερμάτωση και εφαρμογή πάγου. Μολαταύτα, σπάνια καταστέλλουν επιτυχώς την παρατεταμένη στύση που οφείλεται σε πριαπισμό χαμηλής ροής.

Η αντιμετώπιση πρώτης γραμμής εκτελείται από γιατρό. Προτείνεται για ασθενείς με πριαπισμό χαμηλής ροής με διάρκεια >4 ώρες. Αυτές οι μέθοδοι αντιμετώπισης έχουν μικρές πιθανότητες να είναι επιτυχείς αν ο πριαπισμός διαρκεί >72 ώρες.

Η θεραπεία δεύτερης γραμμής είναι στην ουσία η χειρουργική αντιμετώπιση. Η χειρουργική αντιμετώπιση ενδείκνυται σε επείγουσες περιπτώσεις, μόνο όταν αποτύχουν οι συντηρητικές και οι θεραπείες πρώτης γραμμής. Το χειρουργείο γίνεται για να μειωθεί η καταστροφή του ιστού από τη χαμηλή ροή αίματος στο πέος και για να μειωθούν οι πιθανότητες μόνιμης στυτικής δυσλειτουργίας.

Θεραπευτικές επιλογές
Πριαπισμός χαμηλής ροής
Συντηρητικά μέτρα Μην επιχειρήσετε οποιαδήποτε θεραπεία στο σπίτι. Επικοινωνήστε με το γιατρό σας άμεσα.
Θεραπεία πρώτης γραμμής Εφαρμόζεται τοπική αναισθησία στο πέος και απομακρύνεται (αναρρόφηση) το αίμα από τα σηραγγώδη σώματα. Μετά ενίεται (πλύσεις) φυσιολογικός ορός και φάρμακα μέσα στο πέος για να μειωθεί η πίεση και το οίδημα.
Θεραπεία δεύτερης γραμμής Χειρουργείο πεϊκής παράκαμψης ή τοποθέτηση πεϊκής πρόθεσης
Πριαπισμός υψηλής ροής
Συντηρητικά μέτρα Η εφαρμογή πάγου στο περίνεο ή η πίεση στο σημείο τραυματισμού μπορεί να καταπραΰνουν το οίδημα.
Θεραπεία πρώτης γραμμής Φράξιμο του αγγείου που δημιουργεί το πρόβλημα (αρτηριακός εμβολισμός).
Θεραπεία δεύτερης γραμμής Χειρουργική απολίνωση για να δεθεί η ραγείσα αρτηρία: αυτή η επέμβαση είναι η τελική θεραπεία όταν αποτύχει ο εμβολισμός της αρτηρίας.
Διαλείπων  πριαπισμός
Θεραπεία πρώτης γραμμής Η αντιμετώπιση του εκάστοτε οξέος επεισοδίου είναι ίδια με την αντιμετώπιση του πριαπισμού χαμηλής ροής.
Φαρμακευτική θεραπεία Ορμονικές θεραπείες ή/και αντιανδρογόνα ή αναστολείς της φωσφοδιεστεράσης τύπου 5, ανάλογα με το ιατρικό ιστορικό του ασθενούς.

Ποια είναι η πρόγνωση

Οι περισσότεροι ασθενείς που παθαίνουν πριαπισμό αναρρώνουν εξαιρετικά αν αντιμετωπιστούν άμεσα. Η άμεση αντιμετώπιση του πριαπισμού μειώνει τον κίνδυνο για μόνιμα προβλήματα επίτευξης και διατήρησης της στύσης.